Alledaagse composities, door Delfina Carmona

Ontdek hoe Delfina visuele composities maakt met alledaagse voorwerpen en haar huis gebruikt als podium voor ideeën die spontaan opkomen, zelfs in haar dromen.

Laten we beginnen met een vrij simpele vraag: wat hoort er allemaal bij een perfect huis?

Ik geloof dat een perfect huis een plek is waar je je helemaal op je gemak voelt, waar je kunt ontspannen en inspiratie kunt opdoen, waar je verhalen kunt vertellen, waar je contact kunt maken met jezelf en met anderen, waar je jezelf kunt omringen met die dingen en voorwerpen die je geluk en herinneringen brengen of die op de een of andere manier nieuwe herinneringen voor morgen zullen creëren.

Het is geen perfecte plek in die zin dat het geen huis uit een tijdschrift is, maar het is wel een plek waar je woont en waar dingen gebeuren. Een plek waar je slaapt, werkt, lacht, huilt, kookt, wijn drinkt, leest, danst en liefhebt. Een beetje rommelig, gezellig en waar al die dingen die je hebt verzameld samenleven. Voor mij is het heel belangrijk dat mijn huis een lichte, kleurrijke, stralende ruimte is waar ik ook het gevoel heb dat ik iets kan creëren. En dat ik zelfs in de donkerste wintermaanden die vonk van energie in elke hoek kan voelen stromen.

We zouden zeggen dat je huis best uniek is: af en toe verandert het bijna terloops in een fotoset, waar jij zelf een hoofdrol speelt, net als licht en schaduw. Kun je ons wat meer vertellen over het proces achter het maken van een foto? Laat je je leiden door spontaniteit of kies je liever voor een grondige voorbereiding?

Je hebt gelijk! Mijn fotografie is altijd heel nauw verbonden geweest met mijn dagelijks leven. Ik vind het heerlijk om het hele huis tot mijn beschikking te hebben om in elke ruimte kleine taferelen te creëren, afgestemd op de lichtveranderingen gedurende de dag en in de verschillende seizoenen. En ik denk dat mijn werk een beetje van beide bevat: spontaniteit en tegelijkertijd dagelijkse praktijk.

Ik weet niet of ik me speciaal moet voorbereiden voordat ik de camera pak en gewoon wat ga uitproberen, maar het komt er wel op neer dat ik goed moet weten welk soort licht ik graag gebruik voor mijn foto’s en op welke momenten van de dag ik daar het beste gebruik van kan maken. Daarom zijn er momenten op de dag waarop ik graag speel met dingen om me heen, totdat ik iets creëer dat ik mooi vind. En elke hoek van het huis kan een podium worden voor een klein tafereel, met de juiste elementen en belichting. Soms doe ik het gewoon uit noodzaak en het plezier van het doen zelf, ongeacht het resultaat. Andere keren ga ik uit van een idee dat al eerder bij me opkwam en dat ik graag vastgelegd wil zien in een foto.

In je foto’s verken je vaak de schoonheid van het dagelijks leven: genieten van maaltijden en muziek, zonnebaden in de stralen van het gouden uur – maar tegelijkertijd voeg je vaak een vleugje pit toe aan die alledaagse composities, of dat nu een theatrale pose is of een aantal willekeurig verspreide citrusvruchten. Welk beeld van de dagelijkse routine komt naar voren in je werk?

Ik vind het leuk om alledaagse taferelen na te spelen, maar op de een of andere manier zijn ze ook een beetje fictief, net als een scène in een film, of dagelijkse situaties die je in het theater ziet, waar elk personage een rol speelt. En ja, er kan wel eens een foto zijn waarop ik te zien ben midden in een ongedwongen scène die zich thuis afspeelt, maar het blijft een heropvoering van een idee, van een beeld waar ik over heb nagedacht en dat ik vervolgens heb nagebootst.

Mijn foto’s zijn altijd een kleine mise-en-scène, of ze nu nonchalant of spontaan lijken of niet, zelfs als er een onopgemaakt bed staat, als er een rommelig stilleven op tafel ligt, of als ik zelf op de foto sta met een kroon van fruit op mijn hoofd. En tegelijkertijd vertellen alle foto’s iets over mij, over mijn gedachten, gevoelens of stemmingen. Ze zijn theatraal, maar tegelijkertijd eerlijk en oprecht over hoe ik ben en hoe ik het leven zie – ze verwijzen altijd naar mezelf.

Vertel ons eens over je relatie met kleuren. Ze vormen ongetwijfeld een belangrijk onderdeel van je fotografie, maar zijn ze net zo belangrijk als het gaat om je ontwerpkeuzes?

Oh, kleur is in alle opzichten zo belangrijk! Natuurlijk is dat zo. Wat mijn werk betreft, is kleur een van de belangrijkste compositorische elementen. Ik bedenk graag foto’s en ideeën vanuit kleuren. Ik heb graag rekwisieten en voorwerpen in bepaalde kleuren om me te inspireren. Mijn kleurenpaletten zijn meestal behoorlijk levendig en verzadigd. En thuis is het niet veel anders dan dat! Mezelf omringen met kleur vind ik belangrijk en het houdt me in een goed humeur.

Ik hou van kleine of grote kleuraccenten in verschillende kamers van mijn huis, daarom ben ik helemaal weg van de spullen en meubels van noo.ma! Het kleine, elektrisch blauwe poefje waar ik op kan zitten en kan uitkiezen welke cd ik op de ‘ Plateau ’ boven mijn terracotta Met Mini wil zetten, maakt dit tot een van mijn nieuwe favoriete hoekjes in huis. Ik vind het heerlijk om een kaars aan te steken in de kleine gele of rode kaarsenhouder, te spelen met de weerspiegelingen van de rode spiegel, een boek uit te kiezen uit de gele boekensteun. En bij al die kleine dagelijkse handelingen kan kleur mijn stemming helemaal veranderen en een extra dosis geluk geven.

Aangezien je nog niet zo lang in Berlijn bent, vragen we ons af wat je het meest heeft betoverd aan de Plaats? Heb je favoriete pittoreske plekjes?

Ik ben dol op de sfeer in Berlijn. Ik ben nog steeds bezig de Plaats te leren kennen, en moet me nog aan alles aanpassen: aan de taal, de cultuur en het weer, dat heel anders is dan wat ik mijn hele leven heb meegemaakt. Dus ik had best wel behoefte om mezelf met deze verandering van leefomgeving voor een nieuwe uitdaging te stellen en te kijken hoe mijn werk zich daaraan aanpast of verandert.

Maar ik vind het in veel opzichten een heel inspirerend Plaats ! Ik keek ernaar uit om me een tijdje in een Europese Plaats te vestigen en daar te kunnen werken. Berlijn bleek de beste keuze te zijn voor werk, en we hebben hier veel vrienden die ons het gevoel geven dat we familie zijn en waardoor we ons thuis en onze dierbaren iets minder missen. Ik ben tot nu toe heel blij met dit nieuwe leven, met ons nieuwe huis midden in het bos, en ik denk dat het bos en de parken hier steeds meer tot mijn favoriete plekken gaan behoren.

Maar ik ben ook dol op de architectuur van deze Plaats, vooral al die modernistische en brutalistische gebouwen. Ik hou van de grachten, de rivieren die de Plaats doorkruisen en het gevoel dat er, terwijl ik rondloop, op elke hoek iets anders te beleven valt en dat alles zo fotogeniek is. Op die plekken denk ik dan: oh, hier zou ik wel iets kunnen doen.