Kom eens binnen in Ana’s bijzondere appartement, waar noo.ma’s Bau dressoir en Folk Pouf heeft gevonden. Haar huis is een liefdeswerk Aangemaakt , met oog voor detail en een passie voor architectuur en design. Ontdek hoe het moederschap kleur heeft gebracht in haar kamers en wat de overeenkomsten zijn tussen de manieren van werken van een architect en een influencer.
Allereerst: van harte gefeliciteerd met je nieuwe appartement! Na jarenlang rondgereisd te hebben en in verschillende landen gewoond te hebben, moet het een geweldig gevoel zijn om je nu in je eigen nestje te hebben gevestigd. Kun je iets vertellen over deze plek? Voel je je er al helemaal thuis?
Bedankt! Dat klopt inderdaad. Ik ben veel verhuisd, ik heb tussen 2014 en 2018 zo veel gereisd dat ik op een gegeven moment zelfs een appartement van 28 m² in Wenen huurde dat op een hotelkamer leek. Meer had ik niet nodig – ik voelde me thuis in hotels. Dat veranderde langzaam toen ik ging samenwonen met mijn vriend. In januari 2020 raakte ik zwanger, de eerste COVID-19-lockdown was in maart en die twee dingen samen Aangemaakt een heel intuïtieve behoefte om een thuis te creëren, zowel voor mij als voor mijn partner.
We begonnen na te denken over ons appartement en gingen er wekelijks aan werken. Voordat Alma werd geboren, hadden we een thuis en dat voelde zo goed. We hebben daar twee jaar gewoond: we waren dol op ons eerste appartement, en het was geweldig voor ons als stel, maar we waren niet zo blij met de ligging (het was erg lawaaierig), dus zijn we op zoek gegaan naar iets beters. Zonder veel haast of druk vonden we iets dat goed voelde: een licht, ruim appartement op een mooie en rustige plek.
Hoe ben je te werk gegaan bij het inrichten van je appartement? Waar heb je je inspiratie vandaan gehaald?
Als architect had ik altijd een heel minimalistische benadering van interieurontwerp. Ik had een voorkeur voor ruimtes die monochroom waren, en ik gebruikte meestal alleen de absolute basis om eenvoudige en overzichtelijke ruimtes te creëren. Zelfs met mijn kledingkast was ik heel streng: ik droeg meestal zwarte kleren en al mijn sokken waren van hetzelfde merk omdat ik het niet kon uitstaan om naar paarjes te zoeken.
Dit is nog iets wat drastisch veranderde toen ik zwanger werd: ik voelde me niet meer op mijn gemak in het zwart, omdat ik wilde dat mijn dochter Alma kleur zou zien, heel veel kleur! Dezelfde gedachtegang zat achter onze keuzes bij het inrichten van ons appartement: hier en daar wat kleuraccenten, en instinctief kozen we voor aardetinten zoals bordeauxrood, olijfgroen, zandkleur of roestoranje.
Over het algemeen houd ik nog steeds van ruimtes die er rustig en overzichtelijk uitzien. We kiezen meestal voor wit, lichtbeige of eenvoudig hout voor meubels die een grotere rol spelen in het appartement, zoals een dressoir of een bank, en gebruiken kleur in kleinere details. Als het gaat om materialen of vormen, volg ik het beroemde axioma van Sullivan: ‘vorm volgt functie’. Dat heeft betrekking op architectuur, maar ik pas het toe op bijna al mijn levenskeuzes, waarbij ik soms een beetje te radicaal ben, omdat ik dol ben op brutalisme.
Ik vind noo.ma echt geweldig, met die kleine maar heel goed samengestelde collectie. Je merkt dat er veel aandacht is voor details, en dat zie je in elk aspect terug.
Ana Barros, architecte en fotografe
Kun je ons vertellen of er een verband is tussen je werkervaring en je rol als influencer in je vrije tijd?
Nou, ik twijfelde zelf soms ook of er wel een verband tussen die twee zat, maar toen besefte ik dat ik heel erg een architectonische, modulaire en systematische aanpak hanteerde bij het aansturen van contentproductieprojecten, of bij het fotograferen, hoe ik over compositie denk en hoe ik in mijn werk met natuurlijk licht speel. Het hangt allemaal heel sterk samen met mijn architectonische achtergrond.
De laatste tijd is je fotografiestijl veranderd — op je Instagram ben je begonnen met het delen van prachtige visuele verslagen over je moederschap en gezinsleven, foto’s van thuis: meer persoonlijke content. Denk je dat je relatie met de Instagram-community ook is veranderd?
De verhouding tussen mijn volgers en wat ik post is niet altijd even makkelijk. Toen ik als freelancer werkte, plaatste ik posts over samenwerkingen met merken, en hoe goed die het deden was heel belangrijk, soms zelfs de allerhoogste prioriteit. Daardoor was niet alles wat ik postte helemaal naar mijn zin, maar ik wist wel dat het het gewenste effect had. Zo’n situatie maakte me een beetje onzeker en ik heb er even een pauze van genomen. Ruim een jaar lang plaatste ik alleen maar stories, waarin ik liet zien waar ik als creatief directeur mee bezig was. Het was een experiment en het voelde heel bevrijdend.
Ik denk dat de echte verandering kwam toen mijn vriend een analoge camera kocht. We namen die mee op vakantie en thuis hebben we onze eerste film laten ontwikkelen. Dat waren en zijn nog steeds een paar van mijn favoriete foto’s ooit.
Ana Barros, architecte en fotografe
Ik denk dat de echte verandering kwam toen mijn vriend een analoge camera kocht. We namen hem mee op vakantie en thuis hebben we onze eerste film laten ontwikkelen. Dat waren en zijn nog steeds een paar van mijn favoriete foto’s ooit: sommige zijn wazig, andere scherp, maar ze zijn allemaal prachtig. Ik begon die herinneringen te posten, samen met wat fragmentjes uit mijn leven die ik met mijn Telefoonnummer had vastgelegd, en ik nam mijn professionele camera gewoon niet meer mee. Het resultaat? Veel eerlijkere en persoonlijkere visuele aantekeningen van mijn leven. Ze werden een soort visueel dagboek voor me en zorgden ervoor dat ik weer plezier kreeg in het posten.
